Home  > Kennis  > Dossiers  > Overlijden kind  > Gezinsleven > Netwerk


Hilde  Kalthoff Hilde Kalthoff is contactpersoon voor professionals met vragen over het rouwproces.

Stel een vraag

Print Print pagina of dossier

Print deze pagina

Print het complete dossier

Of print een selectie
Nieuws
Achtergronden
Gezinsleven
Praktijk
Beleid
Onderzoek
Literatuur
Agenda
Links
Over dit dossier

Netwerk

Het overlijden van een kind geeft veel verdriet bij ieder die het kind heeft gekend, met name bij de broertjes en zusjes, en de grootouders. Steun van de omgeving is van belang voor ouders, maar voorkomt niet altijd het stagneren van het rouwproces.

Grootouders

Rouwdeskundige Maria de Greef (2010) beschrijft het enorme verlies dat opa’s en oma’s doormaken bij het overlijden van hun kleinkind. Grootouders verliezen het kleinkind dat hun zo’n vreugde schonk en lijden onder de pijn die hun dochter of zoon moet doormaken. De interviews van De Greef geven inzicht in het moeilijke proces dat ouders en andere gezinsleden doormaken.

Steun omgeving van belang

Tussen de ouders en de rest van de omgeving kunnen problemen ontstaan als de rouwverwerking erg van elkaar afwijkt (Buckle 2004). Verder speelt de familie een grotere rol in de rouwverwerking dan vrienden. Ouders die zich gesteund voelen, zijn eerder in staat om hun leven weer enigszins op te pakken (Lister 2006).

Omgeving negatieve rol bij zelfdoding

Steun aan nabestaanden bij zelfdoding van kinderen is van extra van belang. Ouders ervaren echter een taboe om erover te praten (Maple e.a. 2010). Vaak wordt een gezin dat dit meemaakt geconfronteerd met stigmatisering en soms wordt de zelfdoding door de omgeving scherp veroordeeld. Door de negatieve beeldvorming rond zelfdoding wordt minder snel hulp gezocht (Van 't Erve 2010).

Steun voorkomt geen problemen

Steun wordt door ouders vaak hoog gewaardeerd. Veel onderzoekers betwijfelen echter of steun 'problematische rouw' kan voorkomen. Henk Schut en Margaret Stroebe (2010), onderzoekers van de Universiteit Utrecht, concluderen uit literatuuronderzoek dat steun weinig invloed heeft op hoe mensen zich emotioneel voelen en dat steun geen problemen bij de rouwverwerking kan voorkomen (Schut en Stroebe 2010). Steun is belangrijk, maar er moet ook niet te veel van worden verwacht, zeggen de onderzoekers. Ieder die te maken krijgt met verlies, moet dit emotioneel zelf verwerken.

Bronnen

  • Buckle, J. (2004), 'Parental devastation and regeneration following the death of a child', in: 'Dissertation Abstracts International: Section B: The Sciences and Engineering', jaargang 64 (8-B), p. 4025 vv
  • Greef, M., de (2010), 'Het regent in mijn toekomst. Het verdriet van grootouders'. Kampen: Uitgeverij Ten Have.
  • Lister, S. (2006), 'Meaning-making in bereaved parents: Process and outcome', in: 'Dissertation Abstracts International: Section B: The Sciences and Engineering', jaargang 66 (11-B), p. 6335.
  • Maple, M., H. Edwards, D. Plummer, V. Minichiello (2010), 'Silenced voices: hearing the stories of parents bereaved through the suicide death of a young adult child', in: 'Health & Social Care in the Community', jaargang 18, nummer 3, p. 241–248.
  • Schut, H. en M.Stroebe (2010), 'Effects of support, counseling and therapy before and after the loss: can we really help bereaved people?', in: 'Psychologica Belgica', jaargang 50, nummer 2, p. 89-102.
  • Van 't Erve, M. (2010), 'Jong geconfronteerd met zelfdoding', in: 'Maandblad Geestelijke Volksgezondheid', juni, p. 524-530.